KCA helpt bij het Arnhems Omgangshuis [bericht uit de Gelderlander]

KCA helpt bij het Arnhems Omgangshuis [bericht uit de Gelderlander]

bericht in de Gelderlander:

Vanuit het hele land naar Het Omgangshuis Arnhem

Peter Kemperman

ARNHEM - De jeugdzorg in Nederland ligt onder vuur. Maar er gebeuren ook mooie dingen. Elke zaterdag weer aan het Kazerneplein in Arnhem

Met spanning kijken vier paar ogen naar Henri. Hij heeft zich deze zaterdagmorgen voor het eerst gemeld in Het Omgangshuis Arnhem. Zal zijn kind hem nog herkennen? Weet hij wel om te gaan met de anderhalf jaar oude dreumes?

Geen probleem, zo blijkt al snel. Het kind, zo zien de vier vrijwilligers, reageert perfect op haar ppa, die ze deze ochtend voor het eerst sinds de scheiding afgelopen zomer van haar ouders weer ziet. ,,Hij heeft nogal een harde stem. Die herkent ze vast nog van de tijd dat ze in de buik van de moeder zat”, klinkt het goedkeurend vanaf de zijlijn.

Herenigd

In Het Omgangshuis Arnhem, aan het Kazerneplein in de wijk Klarendal, worden kinderen van gescheiden ouders op zaterdagen herenigd met hun ‘niet verzorgende ouder’. Dat is in vrijwel alle gevallen de vader. Moeders komen boven in het pand hun kroost brengen; beneden wachten de vaders om, onder toezicht van vrijwilligers van het omgangshuis, twee uur lang met hun kind te spelen. 

De voorziening voorziet in een grote behoefte. Van Roermond tot Purmerend en van Zeewolde tot Amsterdam:  van overal vandaan komen vaders op zaterdagen naar Arnhem om daar in de ochtend of middag voor even herenigd te worden met hun kinderen. 

Hard nodig

,,We bestaan sinds september 2016", vertellen directeur Irene Platjé en casusmanager Ellen Tebbe. ,,Advocaat Nathalie Simons heeft het omgangshuis in het leven geroepen omdat een dergelijke voorziening in haar ogen hard nodig was. Als de scheiding nog vers is, lukt het ouders vaak niet een ‘normale’ omgangsregeling te treffen.

 

In zo’n geval kan de rechter bepalen dat het contact met de niet verzorgende ouder plaatsvindt via het omgangshuis. We zijn met één kind, een baby, begonnen en vorig jaar hadden we bijna zeshonderd kindcontacten. Er is nu ook een omgangshuis in Nijmegen. Je kunt wel zeggen dat we in een behoefte voorzien.”

Het gaat allemaal om de kinderen?

Zeker. Kinderen mogen niet de dupe worden van het feit dat hun ouders zó tegenover elkaar staan dat ze óf de vader of de moeder een tijdje niet meer zien. Uiteindelijk is het vaak een kwestie van tijd. In het begin zijn de moeders sceptisch. ‘Doet de vader het goed?

 Ach ja, dan laat ie weer even zijn kunststukje zien’. Dat soort teksten hoor je soms. Als wij vervolgens blijven aangeven dat vader en kind echt leuk met elkaar omgaan, beginnen de moeders meestal toch wel te ontdooien en is een volgende stap eventueel mogelijk.”

Het verblijf in Het Omgangshuis Arnhem is gelimiteerd?

,,Vier tot zes maanden. Die tijd hebben we nodig voor een goed contactherstel. Daarna kan de omgang hopelijk via de natuurlijke weg plaatsvinden. De vader die het kind bij de moeder ophaalt of andersom. Soms worden tijdens de periode bij ons al grote stappen gemaakt. Dan zie je vader, moeder én kind bij elkaar in de auto stappen.”

Krijgt de niet verzorgende ouder in het omgangshuis stiekem ook goedbedoelde adviezen mee?

,Nee. Beslist niet. De vaders, vaak vijf tegelijk, spelen met hun kinderen en onze vrijwilligers observeren en rapporteren. Het geven van advies is niet handig, want dat krijg je vroeg of laat weer terug van een van de ouders. We hebben wel regels. In het omgangshuis wordt met de kinderen niet gesproken over de situatie thuis.”

De vrijwilligers zijn vooral vrouwen?

,Met geld van gemeenten, fondsen en sponsoren zoals serviceclubs. Niet alle gemeenten zijn even vlot met betalen. Daarom hopen we nu dat de gemeente Arnhem met alle Gelderse gemeenten waarvoor we werken een afspraak maakt. Scheelt ons een hoop werk en gedoe.

 

Want we gaan niet lopen leuren. Zonde van onze energie. Omdat we met veel vrijwilligers werken, vallen de kosten gelukkig hard mee. En we krijgen vaak spontane giften. Een vader die een zak met voetballen komt brengen. Of onze eigen kinderen die hun lego doneren.”

,Met geld van gemeenten, fondsen en sponsoren zoals serviceclubs. Niet alle gemeenten zijn even vlot met betalen. Daarom hopen we nu dat de gemeente Arnhem met alle Gelderse gemeenten waarvoor we werken een afspraak maakt. Scheelt ons een hoop werk en gedoe.

Want we gaan niet lopen leuren. Zonde van onze energie. Omdat we met veel vrijwilligers werken, vallen de kosten gelukkig hard mee. En we krijgen vaak spontane giften. Een vader die een zak met voetballen komt brengen. Of onze eigen kinderen die hun lego doneren.”

U beiden staan toch wel op de loonlijst?

,,Klopt. Voor een bescheiden aantal uren. Terwijl we geregeld volle werkweken maken. Maar we klagen niet. We vinden dit werk veel te leuk en te belangrijk. We doen dit echt vanuit ons hart.”

Er is waardering voor jullie werk?

,,Er is een vader die nog steeds taart brengt. ‘Zonder jullie’, zegt hij steeds, ‘zou ik mijn kind nooit hebben gezien’. En de familiekamer van de rechtbank strooit geregeld met complimenten.

Tijdens een bezoek aan ons huis zei iemand: ‘Dit is écht goed’. En de kindjes gaan blij naar huis. Je ziet ze al opveren zodra ze hun papa's in het vizier krijgen. Daar doen we het voor.”

Vader Dennis: ‘Super dat dit mogelijk wordt gemaakt

Of hij blij is met Het Omgangshuis Arnhem? ,,Absoluut”, klinkt het vol overtuiging uit de mond van vader Dennis. ,,Super dat dit mogelijk wordt gemaakt.” Hij speelt deze zaterdagochtend twee uur lang met zijn zoon Bram. De twee zien elkaar eens in de twee weken.

,,Ik heb thuis nog twee kinderen. En twee bonuskinderen, van mijn nieuwe vriendin. Echt zielig ben ik dus niet. Maar ik had Bram liever ook thuis gehad. Eens in de twee weken twee uurtjes  is weinig. Maar goed. Ik zie hem in ieder geval weer. Voor mij is dit een uitkomst.”

De omgang met zijn zoon via Het Omgangshuis Arnhem is door de rechter opgelegd. Daarvoor was er meer dan een jaar geen contact. ,,Als de moeder het op de heupen heeft, kan het zo lopen”, schampert hij. ,,Als vader sta je totaal niet sterk in Nederland.”

Bram heeft een van zijn halfzusjes inmiddels één keer gezien. Het andere halfzusje kent hij alleen van een foto. Dennis: ,,Via het omgangshuis moeten we doorstromen naar het volgende station, Bor Humanitas. En daarna moet het richting een normale omgang. Ik moet nog even geduld hebben.” 

Hantzen Stevenson en Willeke Kuster (advocaat familierecht) offeren geregeld een halve zaterdag op om vaders en kinderen in Het Omgangshuis Arnhem te observeren. Ze hebben de taak in te grijpen als de situatie daar om vraagt, maar in de praktijk zijn ze er vooral om de vaders waar nodig een handje te helpen. Meestal zitten ze rustig op hun stoel en maken ze wat aantekeningen.

Hun beweegredenen om dit vrijwilligerswerk te doen? Stevenson: ,,Ik kan me voorstellen dat ouders tijdens de periode van een scheiding in de knel komen. Het is heel belangrijk dat het kind ook dan beide ouders kan blijven zien.” Kuster: ,,Toen het omgangshuis er nog niet was, was dat echt een gemis. Dat weet ik vanuit mijn werk. Nu het huis er wel is, wil ik graag mijn steentje aan het succes ervan bijdragen.”

De meeste keren gaan de twee na een ochtend of middag omgangshuis voldaan naar huis. Stevenson: ,,Ik herinner me bloemen en taart van diverse vaders. De blijdschap als vader en kind elkaar zien.” Kuster: ,,Die begroetingen zijn geweldig. Dan weet je waarom je hier bent.” 
 
 
 

Deel deze post